Якая цудоўная назва для рубрыкі - "Кава без цукру".

Дык уласна, чаму Францішканер і Шофферхофер? Абодва з Нямеччныны, абодва светлыя пшанічныя непастэрызаваныя. Абодва з гісторыяй у не адну сотню гадоў. Разынку ў спаборніцтва паміж Францішканерам і Шофферхоферам дадае той гістарычны факт, што Schofferhofer - гэта першае нямецкае пшанічнае піва, зваранае па-за межамі Баварыі, тобок канкурэнты не адну сотню гадоў. Адное піва зламала гегемонію на пшанічных прасторах другога, але ці яно лепшае ад баварскага?
                               

Franziskaner - суперпшанічнае піва.
І вось чаму - традыцыйна пшанічнае піва - гэта 50 на 50 пшанічнага і ячменнага соладу.  "Францішканцы" хваляцца тым што ў іх пшанічнага соладу - тры чвэрці, або 75 на 25. Гэта адно з самых знаных нямецкіх пшанічных біраў у свеце, бутэльку з выяваю манаха знайсці не будзе праблемай у большасці еўрапейскіх краінаў.


І яшчэ - історыя гэтага біра вядзецца ад 1363 года.
Знанасць, вялікія аб'ёмы могуць згуляць негатыўную ролю: ну ведаеце, кампрамісы ў смаку, паточнасць вытворчасці. А зараз і пакаштую і скажу.
Але перад тым як зраблю пышч: пшанічнае піва не трэба занадта ахалоджваць а то згубіцца смак. Але цёплае - гэта будзе яшчэ горш. :)
Пышч: дымок ідзе. Лепата!
Піва светла-жоўта мутнага колеру. Пена ў дробныя бурбалкі, дастаткова плотная, але хутка ападае да паўсантыметра знікнуць зусім ёй не дае сам напой.
Смак хіба што цяжка пераблытаць з іншым. З кіслінкай, хапаецца за язык, вельмі моцны прысмак... чаго? ды пшанічнага піва, вось чаго. Застаецца яшчэ лёккая салодкасць. А вось гэтая кіслінка можа камусці не спадабацца. Напрыклад мне :) Таму я п'ю Franziskaner зрэдку. Яшчэ кошт не самы дэмакратычны - прыкладна 1,5 еўра.
Алкаголю - 5%, якія дарэчы і адчуваюцца. Яшчэ пасля Franziskaner як пасля любога іншага пшанічнага, прабівае на пакушаць. Таму калі вы будзеце купляць падобнае піва ў бары ці рэстарацыі, ведайце, што не паспееце дапіць бакал, як думкі будуць толькі пра ежу. Ці варта псаваць гэтым працэс? Не.Таму рэкамендую тлустую нездаровую і смачную закуску, накшталт запечнай свіной ножкі, ці больш бюджэтны варыянт як у мяне - запечаныя крылышкі :)
На бутэльцы манах адхлебнуў піва і не хавае свайго задавальнення. Не буду хаваць яго і я.

Бонус: вялікая карцінка на працоўны стол

Смак - 4.5/5
Пах - 4/5
Кошт 4/5
Тара+дызайн - 4,5/5

Разам: 4,25


Schofferhofer Hefeweizen: выпі два куфлі і паспрабуй вымавіць назву



У інтэрнэтах пішуць проста фантастычныя рэчы. Напрыклад, што Schofferhofer так названае ў гонар чувака - Петэра Шоффера, што зрабіў шрыфт для першага станку для друку, на якім была зробленая першая друкаваная Біблія ў Еўропе. Вось дарэчы яго партрэт.



Калі у Беларусі будзе піва у гонар Скарыны? Хучэй - у гонар абстрактных пераможцаў...

Адкрываем.
Адчуванне такое адразу, што гэта біры-блізняты. Такі самы дымок, такая самая пена, такі самы слабы пах. Але смак - зусім іншы. Няма кіслінкі, але смак не настолькі пшанчіны. У той жа час калі параўноўваць з беларускім ці ўкраінскім аналагам - шофферхофер веееельмі далёка. Адносна моцны хлебны прысмак. Алкаголю - 5%, кідаецца ў вочы памаранчавая этыкетка, а на ёй - маленькая выява таго самага друкара, што складаў шрыфты. Думаю, лепш чым абстрактны манах :)

Яшчэ адна фішка. Калі я еду на радзіму, часам вязу піва для свайго сябра. І аднаго разу я яму вырашыў прывезці шофферхофер, пры гэтым доўга вучыў кодавую фразу: здарова, я прывёз табе Шофферхофер Хэфэвайзэн. Перад гэтым, вядома, купіў бутэлечку сабе на пробу. ну і купляю цяпер час ад часу :)  Кошт - 1,3 еўра.


Смак - 5/5
Пах - 4/5
Кошт 4,5/5
Тара+дызайн - 4,5/5

Разам: 4,5

Хм, сёння я прыгатаваў для вас сябе ў межах суб'ектыўнага даследвання Міру-бір цікавую парачку - два белых нефільтраваных нямецкіх біра. Я!
Амаль классіка - Францішканер супраць перфекцыяністскага Шоффэрхофэр Хэфэвайзэн (так, я умею гэта вымаўляць)!
Мюнхен і Франкфурт. Эта вам не эта, таму буду рыхтавацца: пад такое піва не пакацяць крыветкі і барані божа чыпсы. Будуць тлустые перапоўненыя халесцерынам крылышкі, якія цяпер стаяць у тлустым маянэзе з перцам і часныком, а потым накіруюцца ў духоўку за залатой корчакай. Прыдасца і агурчык. :)

бываюць такія розныя загоны, разумееш што загоны і фігня, але мусіш пераадольваць сябе.

сёння злавіў сябе на тым што мне скрайне няёмка адпрошвацца з працы з-за хворага дзіця. хаця я-та разумею што больш важнай прычыны і быць не можа.

яшчэ сёння фоткаўся на дакумент і мне кажуць: дык няхай пан усміхнецца. а я не магу. бо там - у нас ніхто ж не усміхаецца, прынамсі так раней было, у пашпарце ці яшчэ дзе.

А сын кажа: тата, я хацю ў Бедалюсь, бо там усё такое файнае!

Первый раз в жизни я выиграл в рекламной игре - там где надо отсылать код с упаковки. В общем-то и играл я в первый раз :)

это мы года два-три назад. Иллюстрация молодой семьи. Голые стены, ребенок на руках и беспричинный оптимизм :) Ура!

с приходом нового года у меня появилась мания на куриные крылышки, запеченные в майонезе в духовке. полкэгэ за один раз бывает. Организм требует холестерина?

ахахахаххахахааааа-аа!

пайшлі мы з малым запускаць адну ракету і адзін феерверк.
пайшлі так каб вакол ні людзей ні машын ні дамоў - каля маста акурат нешта падобнае.
прайшлі праз дарогу - нас прапусціла машына паліцыі ну і панёс я малога на руках (бо снег глыбокі) па грунтовай дарозе на пустыр.
Прайшлі метраў 50 міма зарасцяў. Паставілі адну ракету запускаць, а тут оп - паліцыя за намі! праехалі міма, пабачылі што ракету стваім. Памахалі нам рукой. і скрыліся за наступнымі зарасцямі. мы запусцілі і пайшлі назад. а за намі - паліцыя. едзе, на дарогу нам свеціць. і ўсё :)

тут был пост ненужных эмоций.

На Новым Свеце равешаныя таблічкі - асцярожна, сопле. Ідзі зая, фатаграфуй! вельмі прыгожа, не пашкадуеш!

Паводле усефрэндовага галасавання у папярэднім пасце, было адзінагалосна вырашана, што сёння біцца за нашыя сімпатыі, ці прынамсі мае, будуць два портэра.

Знаёмцеся: Жывец Портэр, звараны і разліты ў Польшчы. Першы раз я яго пакаштаваў у Варшаве гады паўтары таму.



Было горача і добрая кампанія. Пасля трэццяй бутэлькі я падумаў: а неба-та - у алмазах! Так, гэта досыць моцнае піва, зрэшты як амаль любы портэр. Піць яго раю вельмі халодным і хутка - бо выдыаецца ён амаль імгненна, а калі пры гэтым і нагрэецца - піць яго будзе немагчыма.

Калі гугліш жывец у карцінках, то трапляюцца такія дзяўчыны



Гэта студэнтка Анна з Польшчы, якая піша ў сваім блогу не ведаю пра што.

"Ого, якое прыгожае" - сказала lorss , калі я наліў жывец у шклянку. Калі наліваеш, яно падаецца густым, дае шмат цёмна-карычневай, мякка-спружыністай пены. Ад першага глытка адчуваецца яркая гарчынка, потым доўга трымаецца прысмак соладу і карамелі. Алкаголь амаль не адчуваецца, хаця яго там не так і мала - 9,5%. Але памятайма, што гэта портэр, а не "Жыгулёўскае". 
Пра пах я не магу сказаць так шмат, як пра смак - пахне і ўсё тут, арамата амаль няма.
Жыве жывец портэр у паўлітровых шкляных бутэльках са стандартнаю накрыўкай, бывае і 0,3. Каштуе крышку больш за 1 еўра. Бутэлька, вядома, цёмнага шкла, эцікетка таксама цёмнага колеру, у народных строях золатам скачуць фігуркі, ну то напэўна ж, паляка і полькі. Калі пабачыш такую бутэльку на прылаўку - адразу зразумеш, што гэта вам не жартачкі, а сур'ёзны портэр, здольны за тры-чатыры разы паваліць вас з ног.

Смак - 5/5
Пах - 4/5
Кошт 5/5
Тара+дызайн - 4,5/5

Разам:
4,625




Літоўскі портэр Уценас (так яго адвольна пераклаў). У інтэрнэце пішуць, што менавіта портэр гэтага гатунку найбольш папулярны сярод іншага піва Уценос. Звараны і разліты ў Літве.



Нажаль, не парадваў Уценас добрай пенкай. Неяк выглядала гэта безхарактарна для напою. Што да смаку, то гэты гатунак піва пасуе для тых, хто гатовы да кампрамісаў - па смаку гэты портэр, на маю думку, максімальна набліжаны да лагераў. Да таго ж утрымлівае алкаголю толькі 6,8% - таксама няшмат для портэру. З іншага боку, гэта піва могуць піць тыя, хто не чакае імгненнага ап'янення, а хоча атрымліваць асалоду ад размовы з іншымі людзмі а не толькі з космасам :). Піва у такой сітуацыі ведае сваё месца - ды адыходзіць на другі план.
Уценас напэўна спадабаецца аматарам цёмнага нямоцнага піва. Бо па-сутнасці ён такі і ёсць. Адчуваецца прысмак карамелі, аднак без фанатызму. Пах ніякі, яго амаль няма.
Цёмная класічная бутэлька з этыкеткай, вытрыманай у залацістым і цёмным колерах, у выглядзе шчыта. Такую не адразу і заўважыш.
Напэўна, вельмі добра такое піва справіцца і з функцыяй светлага - асвежыць у гарачы час года, пры гэтым без удара па галаве пыльным мехам, як гэта бывае з іншымі портэрамі, калі п'еш на сонцапёку. Кошт - каля 1 еўра.

Смак - 4/5
Пах - 2/5
Кошт 5/5
Тара+дызайн - 4/5

Разам:
3,75

Ітаво:
Насмрэч, калі я купляў піва, я быў упэнены, што Уценас пераможа. Можа таму што я сімпатызую літоўцам? Можа. Літоўцам я і дагэтуль сімпатэзую, але калі будзе выбар паміж польскім і літоўскім портэрам, я выбяру першы. Бо смачней і лепш пахне.

Я ведаю, што ўсё роўна ўсім пофег, і тым не менш!

Калі сёння ізноў будзе бітва тытанаў пад назваю Міру-бір, то каго мы хочам пабачыць на рынзе?
Две опцыі:
класіка светлага еўрапейскага піва - Хайнікен і Карлсберг
два портэры Усходняй Еўропы - літоўскі Утенос супраць польскага Жыўца.

Жахі што робяцца. Цягнікі прыходзяць са спазненнем у некалькі гадзінаў. Ці ўвогуле не прыходзяць. Некаторыя з іх заязджаюць на вакзал пакрытыя ледзяной коркай.
На вуліцы сыпе не снег, а крошкі са льду - дробныя, вострыя як шкло.

Сёння:

Peroni vs Corona


Калі я хацеў загугліць італьянскае піва Peroni, я ужо быў пасля піва і таму ў запыт вкралася памылка - дзве "r". У выніку паглядзіце каго я знайшоў: Maite Perroni, спявачка і мадэлька. Мексіканская.


Прыгажуня, праўда?

А параўноваць пероні (піва) я буду акурат бутэлечкай канкурэнткі з Мексікі - Corona. Шмат сімвалаў. Шмат смаку.

Peroni Nastro Azzurro
Mamma mia! Peroni (зварана і разліта ў Італіі) гэта нешта, вось што я вам скажу. Памятаеце, калісці на беларускім рынку толькі з'явіўся Тубарг? Арамат вельмі падобны, але смак - мягчэйшы. У нас тут даступныя толькі ў малых бутэлечках, хаця арганізм прызвычаіўся да 0,5. З іншага боку, памятаем што гэта вам не "Казырнае" і не "Для вас" (гарадзенцы - памятаеце?), а больш шляхетны гатунак. Кошт - адпаведны. Алкаголю - 5,1%, аднак не адчуваецца ягонага смаку ці паху.



Я ніколі нічога не чуў пра традыцыі італьянскага піваварэння (хаця гугл усё ж мне падказаў, што у Пероні гісторя больш за 150 гадоў). Але мне гэта і не патрэбна. Мне патрэбна не добрая гісторыя, але добрае піва. Такое, як Пероні:
Смак - 5/5
Пах - 5/5
Кошт 4/5
Тара+дызайн - 4/5

Разам:
4,5

Сorona Extra
З мексіканскім півам Corona (зварана і разліта у Мексіцы) я пазнаёміўся адносна нядаўна - можа з паўгады таму. Арамат гэтага піва казыча нос, сігнал ідзе проста ў мозг, ды такі што хочацца крыкнуць: Аміго! Яшча разік для мяне і майго сябра! Гэта піва напэўна выратуе ў спякоту, пры гэтым "класічнае" утрыманне алкаголю - 4,6% не дасць адарзу захмялець нават калі сонца прыпякае, аднак як ні круці - алкаголь адчуваецца на смак. А на маю думку, гэта мінус. Хто ж п'е піва дзеля алкаголю?



Невялікая бутэлька з догім горлышкам, трымаць яе прыемна, асабліва халодненькую :). Каштуе адносна дорага :) Рэкамендуюць піць з долькай цытрыны, але я думаю, што ўзімку гэта лішняе. Вытворцы пішуць, што Карона пачынае гісторыю ад канкістадароў, амаль паўтысячагоддзя таму. Але гэта, ясна што фішка і не больш таго. Піва ўвогуле шумеры пачалі варыць. Таксама вытворцы хваляцца тым, што ў Злучаных Штатах гэта адзін з самых прадаваемых гатункаў. Але я вось што вам скажу: вось калі б амігос заваявалі Чэхію, Нямеччыну ці хаця б Аўстрыю, то тады я б адразу зняў сваё самбрэра без усялякай дэгустацыі. Але Карона вартая менавіта дэгустацыі. Смак вельмі свежы і крышку нечаканы, без еўрапейскай гарчынкі. Улетку - самае то. Можа і сапраўды з цытрынай.
Смак - 4,9/5
Пах - 5/5
Кошт 3/5
Тара+дызайн - 4/5

Разам:
4,225

Высновы.
Што я вам скажу: першапачаткова (яшчэ да таго як адкрыў піва) Карона мела яўную перавагу ў маіх вачох. Ды я і не спрабую ацаніць піва аб'ектыўна - толькі суб'ектыўна. Карона падавалася мне лепшай, бо я яе купляў часцей, да таго ж каштуе яно даражэй (таму згодна са стэрыятыпамі - лепш на смак) Акрамя таго, пакуль я піў Пероні - Карона чакала ў лядоўні і было аптымальнай тэмпературы. І тым не менш - перамога за Пероні. Лепшы смак. Лепшы кошт. Гэтага дастаткова.

английский кинематограф это прекрасно

так пра што я там хацеў напосціць?

раньше я писал разные истории. а теперь не пишу. хотя иногда хочется.

михалок - гениален

Бывший министр внутренних дел Беларуси покидает пост председателя Федерации хоккея и уезжает за границу


А можа лепш -  пешшу? Спадзяюся гэта не супадзе з канфіскацыяй амфітаміну.