Апошнім часам, хвілінаў так сорак, я думаю пра тэрытарыяльную абарону. Генерал-губернатары верцяць жопамі на скураных сядушках сваіх чынавецкіх "Аўды", хаця даўно ім трэба перасесі на баявыя УАЗы. І выбудовываць абарону.
Армія ў нас невялікая, мянты і ўсялякае гэб'ё ў сваёй большасці згубілі кваліфікацыю разганяючы студэнтаў філфаку і таму крыху менш чым ніколькі не ўяўляюць з сябе баявога патанцыялу. А калі заўтра вайна?
Трэба інавацыйна падыходзіць да гэтага пытання. Я прапаную распачаць падрыхтоўку баявых курэй! 
Смііірна!!!!!!!!!



Баявыя курымаюць шэраг пазітыўных рысаў.
Па-першае іх рэальна дахера. Па другое, яны не задумваючыся загінуць за ээээ. Няважна. Загінуць. Гэта стратэгічны аспект.

Тактычны - у куру з-за яе малых габарытаў вельмі цяжка патрапіць са стралковай зброі, курам не страшныя міны, натрэніраваныя экзэмпляры без цяжкасцяў змогуць пераадольваць невысокія барыкады і загароды. Акрамя таго, куры маюць інстыктыўна ўбітую опцыю перамяшчэння зігзагамі. Каб змусіць курыцу бегчы ў бок ворага, дастаткова будзе гучна крычаць па-нямецку - яна будзе ўцякаць тымі самымі зігзагамі (фільмы пра вайну ўсе глядзелі?). 

Найлепш баявую куру-камікадзэ выкарыстоўваць супраць пяхоты. Ручная граната Ф-1 важыць каля 500-600 грамаў, гэты груз ўпісваецца ў пад'ёмныя характэрыстыкі КК. (Кура-Камікадзэ), паводле маіх разлікаў, курыца здолее прабегчы з такім грузам адлегласць не меншую за 300 метраў. 

Пару сказаў пра адукацыю ў буржуазнай Польшчы.
Бацькоўскія сходы - штомесяц!
Ледзь не палова ўдзельнікаў - бАцькі!  
Штомесячны "пабор" - каля 10 долараў.
Справаздача за кожную капейчыну.
Рэгулярныя спраўджванні-тэсцікі з пісьмовай рэцэнзіяй ад настаўніцы ў тры-чатыры сказы.
Усе дзеткі "кохане зайончкі".
Падрабязная справаздача пра ўсе запланаваныя ранішнікі і т.п.

Кожны семестр настаўніца вызначае "узорных вучняў" - працэдура абавязковая. Гэты вучань мусіць цяпер, у першай класе ва ўзросце 6 гадоў умець чытаць, добра пісаць літаркі і словы, нават сказы. Умець слухаць адказы іншых і браць удзел у калектыўнай працы кшталту разгалдвання крыжаванкі на дошцы. Паводзіць сябе прыстойна і ўмець адкінуць сваю крыўду, прабачыць другі бок у магчымым канфлікце. Сядзець спакойна калі трэба. Усе дзеткі розныя, усе - індывіды, кажа настаўніца, таму ўжо прабачце, але ніяк не могуць усе быць "узорнымі вучнямі". І далей было яшчэ 5-хвілінны маналог пра "коханык зайончкув" і заклікамі не растраівацца калі вашае дзіця не трапіла ў спіс з 5-6 "узорных вучняў".

Цімох, гэты наш іншаземец, прозвішча якога так і не могуць не тое што правільна напісаць, але і вымавіць - трапіў у гэтую пяцёрку! 

Увогуле гэта першы выпадак калі прозвішчы вучняў неяк называліся на агульным сходзе. Калі хтосці мае праблемы з паводзінамі ці вучобаю - настаўніца гаворыць гэта ўвочы, але - адзін-на-адзін. Калі хтосці не сдаў грошы - прозвішчы ніколі не называюць.

даўно такога не было. раней жа яно як? ёсць чорнае і белае. а што аказалася не зусім белым, то можна залічыць да чоранага. ну альбо да белага, калі з нацяжкай і вельмі хочацца. Ну і ўсе з гэтым нібы пагаджаюцца.

а цяпер яно як?

раптам хтосці кажа што фэмэн "самі вінаватыя", тобок раз сіські паказваеш то піздзіць цябе можна. Канешне, нікога піздзіць нельга ў прынцыпе, - кажуць яны, але калі хочаш каб цябе не піздзілі, не рабі тое, за што піздзяць. Тобок какбэ правільна адпіздзілі, бо рабілі не тое што трэба. 

І тут гляджу - мае белыя становяцца не проста шэрымі а прам-такі нейкімі бледнымі атручанымі паганкамі. 
Упірод, адфрэндзіць нафіг, от тут та яны папляшуууць ууууу. Можна падумаць. Толькі гэта ж не так. Пофіг ім жа.

Выснова зусім іншая - я такі ўвесь у белым, такі ўвесь "кожны мае права на" раптам вырашаю што нееее, за такое трэба огого! ці вабшчэ. Тобок станаўлюся такім самым як яны. Хто не з намі той супраць нас?

А ўсе часам у чымсці не з намі. Ну можа толькі жонка і сын. Да і тое сын штосці мне выгавар зрабіў незразумела за што і жонка сёння зранку пра нескладзеную кофту распавяла.