You are viewing [info]abpraller's journal

abpraller
23 April 2012 @ 04:27 pm
раз ужо пачаў тут пісаць пасты.


пазычыў калежанцы на працы грошыкаў, а яна і аддала... жонцы!

гэта, канешне, ніякая не заначка была, і ўсё роўна ў сям'ю пайшло б, але мяне мучае пытанне: гэта тая славутая жаночая салідарнасць, глупства ці сапраўды мы, мужчыны, жывем у іншым свеце, у якім ёсць свае непісаныя правілы, зразумелыя кожнаму з нас, але недаступныя жанчынам? :)
 
 
abpraller
05 February 2012 @ 06:09 pm
Зачотнае рарытэт. Інджой!

 
 
abpraller
31 January 2012 @ 02:23 pm
 
 
 
abpraller
24 January 2012 @ 11:03 am
Ведаеце што, калі артыкул пачынаецца словамі кшталту "ні для кого не секрет, что..." - гэта ўжо дыягназ. Мне адразу хочацца захлопнуць часопіс, а газету пусціць пад сялёдку. Якога чорта тады ты, курчакі, пачынаеш распавядаць мне пра тое што ні для каго не сакрэт? м? Гэта з раздзелу "варта адзначыць" і "дарэчы". Тое, што звычайна ў артыкуле недарэчы і нявартае адзнакі. Гэта "большое спасібо за інтервью". Мае суб'ектыўныя рэдактарскія зачэпкі.

Але пост пра іншае. Хацеў нагадаць вам пра нешта вельмі важнае гэтым здымкам. Памятаеце?




фота harodnia.com
 
 
abpraller
14 January 2012 @ 09:41 pm

Апошнім часам, хвілінаў так сорак, я думаю пра тэрытарыяльную абарону. Генерал-губернатары верцяць жопамі на скураных сядушках сваіх чынавецкіх "Аўды", хаця даўно ім трэба перасесі на баявыя УАЗы. І выбудовываць абарону.
Армія ў нас невялікая, мянты і ўсялякае гэб'ё ў сваёй большасці згубілі кваліфікацыю разганяючы студэнтаў філфаку і таму крыху менш чым ніколькі не ўяўляюць з сябе баявога патанцыялу. А калі заўтра вайна?
Трэба інавацыйна падыходзіць да гэтага пытання. Я прапаную распачаць падрыхтоўку баявых курэй! 
Смііірна!!!!!!!!!



Баявыя курымаюць шэраг пазітыўных рысаў.
Па-першае іх рэальна дахера. Па другое, яны не задумваючыся загінуць за ээээ. Няважна. Загінуць. Гэта стратэгічны аспект.

Тактычны - у куру з-за яе малых габарытаў вельмі цяжка патрапіць са стралковай зброі, курам не страшныя міны, натрэніраваныя экзэмпляры без цяжкасцяў змогуць пераадольваць невысокія барыкады і загароды. Акрамя таго, куры маюць інстыктыўна ўбітую опцыю перамяшчэння зігзагамі. Каб змусіць курыцу бегчы ў бок ворага, дастаткова будзе гучна крычаць па-нямецку - яна будзе ўцякаць тымі самымі зігзагамі (фільмы пра вайну ўсе глядзелі?). 

Найлепш баявую куру-камікадзэ выкарыстоўваць супраць пяхоты. Ручная граната Ф-1 важыць каля 500-600 грамаў, гэты груз ўпісваецца ў пад'ёмныя характэрыстыкі КК. (Кура-Камікадзэ), паводле маіх разлікаў, курыца здолее прабегчы з такім грузам адлегласць не меншую за 300 метраў. 

 
 
abpraller
11 January 2012 @ 07:15 pm

Пару сказаў пра адукацыю ў буржуазнай Польшчы.
Бацькоўскія сходы - штомесяц!
Ледзь не палова ўдзельнікаў - бАцькі!  
Штомесячны "пабор" - каля 10 долараў.
Справаздача за кожную капейчыну.
Рэгулярныя спраўджванні-тэсцікі з пісьмовай рэцэнзіяй ад настаўніцы ў тры-чатыры сказы.
Усе дзеткі "кохане зайончкі".
Падрабязная справаздача пра ўсе запланаваныя ранішнікі і т.п.

Кожны семестр настаўніца вызначае "узорных вучняў" - працэдура абавязковая. Гэты вучань мусіць цяпер, у першай класе ва ўзросце 6 гадоў умець чытаць, добра пісаць літаркі і словы, нават сказы. Умець слухаць адказы іншых і браць удзел у калектыўнай працы кшталту разгалдвання крыжаванкі на дошцы. Паводзіць сябе прыстойна і ўмець адкінуць сваю крыўду, прабачыць другі бок у магчымым канфлікце. Сядзець спакойна калі трэба. Усе дзеткі розныя, усе - індывіды, кажа настаўніца, таму ўжо прабачце, але ніяк не могуць усе быць "узорнымі вучнямі". І далей было яшчэ 5-хвілінны маналог пра "коханык зайончкув" і заклікамі не растраівацца калі вашае дзіця не трапіла ў спіс з 5-6 "узорных вучняў".

Цімох, гэты наш іншаземец, прозвішча якога так і не могуць не тое што правільна напісаць, але і вымавіць - трапіў у гэтую пяцёрку! 

Увогуле гэта першы выпадак калі прозвішчы вучняў неяк называліся на агульным сходзе. Калі хтосці мае праблемы з паводзінамі ці вучобаю - настаўніца гаворыць гэта ўвочы, але - адзін-на-адзін. Калі хтосці не сдаў грошы - прозвішчы ніколі не называюць.

 
 
abpraller
21 December 2011 @ 07:21 pm

даўно такога не было. раней жа яно як? ёсць чорнае і белае. а што аказалася не зусім белым, то можна залічыць да чоранага. ну альбо да белага, калі з нацяжкай і вельмі хочацца. Ну і ўсе з гэтым нібы пагаджаюцца.

а цяпер яно як?

раптам хтосці кажа што фэмэн "самі вінаватыя", тобок раз сіські паказваеш то піздзіць цябе можна. Канешне, нікога піздзіць нельга ў прынцыпе, - кажуць яны, але калі хочаш каб цябе не піздзілі, не рабі тое, за што піздзяць. Тобок какбэ правільна адпіздзілі, бо рабілі не тое што трэба. 

І тут гляджу - мае белыя становяцца не проста шэрымі а прам-такі нейкімі бледнымі атручанымі паганкамі. 
Упірод, адфрэндзіць нафіг, от тут та яны папляшуууць ууууу. Можна падумаць. Толькі гэта ж не так. Пофіг ім жа.

Выснова зусім іншая - я такі ўвесь у белым, такі ўвесь "кожны мае права на" раптам вырашаю што нееее, за такое трэба огого! ці вабшчэ. Тобок станаўлюся такім самым як яны. Хто не з намі той супраць нас?

А ўсе часам у чымсці не з намі. Ну можа толькі жонка і сын. Да і тое сын штосці мне выгавар зрабіў незразумела за што і жонка сёння зранку пра нескладзеную кофту распавяла. 

 
 
abpraller
22 November 2011 @ 08:42 am
Ансамбль "Без білета" стаў зусім печальным.
 
 
abpraller
06 November 2011 @ 07:57 pm
ну раз рыбы - гэта адзінае на што фрэнды рэагуюць, то я працягну.
Баёўнік пачаў будаваць гняздо - у куце на паверхні, з пузырыкаў паветра. Атрымліваеца такая як бы пенка. Паветраны замак, калі хочаце. Баяўнічкі пачынаюць звяртаць на яго увагу. Больш таго - брунэтка пачынае сама за ім плаваць. ну, усе жанчыны аднолькавыя  неяк я не здзіўлены. а рыба - маладзец, хоць ён рыба, але саабражае.